Prowadzisz małą restaurację w centrum Krakowa. Chociaż konkurencja jest duża, Ty specjalnie nie narzekasz. Nie brakuje Ci też klientów ani rąk do pracy. Nawet zagraniczni turyści wpadają do Twojego lokalu, aby spróbować specjałów polskiej kuchni.
Postawiłeś na nasze rodzime potrawy, bo wokół jest pełno knajp, które serwują specjały kuchni meksykańskiej czy włoskiej. Kotlet schabowy, bigos czy rosół, choć wydają się wyświechtane, schodzą najlepiej. Te wszystkie dania mają jeszcze jedną zaletę, do ich przygotowania nie potrzeba zbyt wielu składników. Łatwo także znaleźć kucharzy, którzy umieliby je przyrządzić.

Zresztą po ilości zamawianych porcji najlepiej widać, które dania cieszą się największą popularnością. I właśnie ich gotuje się najwięcej, bo przynajmniej ma się pewność, że się nie zmarnują. Ty jako właściciel restauracji, jesteś też odpowiedzialny za jakość i świeżość produktów, z których powstają potrawy.
Dlatego też osobiście jeździsz po hurtowniach, by uzupełnić braki w zaopatrzeniu. Mięso, warzywa, przyprawy i owoce bierzesz tylko od sprawdzonych dostawców, którzy nigdy nie zawiedli Twojego zaufania. Pozostałe produkty takie jak: śmietana, mleko, sery i jogurty naturalne kupujesz w znanych supermarketach lub od rolników.

Dbasz również o to, by te wszystkie rzeczy były odpowiednio przechowywane. Dlatego zakupiłeś nowoczesne lodówki i chłodziarki. U Ciebie nic się nie marnuje ani nic nie jest przeterminowane. To złota zasada każdego przedsiębiorcy. Nie można pozwolić sobie na marnotrawstwo, bo to odbije się na zyskach restauracji. Jesteś perfekcjonistą i dlatego masz porządek nie tylko w kuchni, ale i w papierach.

Jednak sprawy organizacyjne to jedno, a personel lokalu to drugie. Kelnerzy, kucharze i pracownicy na zmywaku muszą znać się na swoim fachu i nie mogą być obibokami. Jednak by to sprawdzić potrzeba czasu, dlatego też nowych przyjmujesz na okres próbny. Trwa on zazwyczaj cztery tygodnie. Jeśli dany pracownik- nie zyska Twojego uznania w tym okresie, to następuje rozwiązanie umowy.

Starasz się być wyrozumiałym szefem i iść swoim współpracownikom na rękę. Jednak nie tolerujesz lenistwa i kradzieży. Jeśli ktoś ukradnie coś z lokalu, natychmiast wylatuje z pracy. U Ciebie wszyscy pracownicy są zatrudnieni legalnie. Może jest to droższe rozwiązanie, bo od każdego z nich trzeba odprowadzić składki do ZUS-u, ale przysparza za to mniej problemów. Nie chciałbyś przecież, żeby przyczepiła się do Ciebie Państwowa Inspekcja Pracy.

A co może kontrolować inspekcja pracy?

Na początku sprawdza, czy w takim lokalu gastronomicznym jest czysto. Może się też przyczepić do bhp, to znaczy czy lokal ma wyjścia przeciwpożarowe, czy toalety dla gości są zadbane, czy kuchnia, w której przygotowuje się posiłki, spełnia wszystkie standardy sanitarne.
Co do samych potraw, to bada się czy zostały one sporządzone ze świeżych produktów. Czy ich zjedzenie nie grozi poważnym zatruciem pokarmowym? Jeśli chodzi o pracowników, to sprawdza się, czy nie pracują na czarno, czy mają odpowiednie szkolenia, by przyrządzić i wydawać ludziom posiłki. Inspekcja pracy sprawdza też, czy nie są zmuszani do pracy po godzinach.

Właśnie nieprzestrzeganie czasu pracy, to najczęstsze przewinienie, za które karani są właściciele restauracji. Drugim ważnym zagadnieniem jest to, czy pracownicy są bezpieczni w swoim miejscu pracy. Wypadki zawodowe w takich miejscach jak restauracja, zdarzają się niezmiernie rzadko. W Twojej restauracji jeszcze nigdy nie doszło do groźnego wypadku i masz nadzieję, że to się prędko nie zmieni. Poza tym już kilka razy przechodziłeś podobne kontrole – nie wykazały one na szczęście żadnych uchybień.

Urlopy to też istotna sprawa. Ty chciałbyś, żeby były jak najkrótsze, natomiast Twoi pracownicy mają odmienne zdanie. Jednak przepisy wyraźnie regulują tę kwestię, dlatego też musisz się im podporządkować.
Gdy nadchodzi sezon urlopowy, zatrudniasz dodatkowe osoby, które są oczywiście odpowiednio przeszkolone. Jest to niestety- wymógł rynku, by na czas wakacji zatrudniać studentów. Oni aż rwą się do pracy, bo te trzy miesiące to jedyny okres, w którym mają wystarczającą ilość pracy.

Choć nie przepadasz za pracownikami sezonowymi, to musisz czasem korzystać z ich pomocy. Nie możesz pozwolić sobie na przestój, bo w tej branży oznacza to bankructwo. Poza tym wakacje to okres wesel, imprez plenerowych, wszelakich zjazdów specjalistów z różnych dziedzin. Nie możesz więc marnować takich okazji. Korzystasz więc z podobnych rozwiązań jak Twoja konkurencja.

Pracujesz dziennie przez osiem godzin, już znasz na pamięć wszystkie ściany w swoim aktualnym miejscu pracy, osoby już cię nie zaskakują, jak pierwszego dnia, kiedy wszedłeś do pracy i wszystko wydawało się dla ciebie nowe. Rozpiskę swoich obowiązków znasz od deski do deski i nawet gdy coś nagłego się dzieje, to nie przejmujesz się tym, bo wiesz, że dasz sobie rady.

Zbierając wszystkie powyższe punkty w jedną całość można dostrzec, że dopadła cię rutyna pracy. Wiesz, że dalsze przebywanie w tym miejscu nie ma najmniejszego sensu, bo niczego nowego się nie nauczysz. Stwierdzasz, że to jest odpowiedni czas, na zmianę. Jak najczęściej wygląda zmiana pracy? Zachęcamy do lektury.

Zastanawiasz się, od czego zacząć szukanie swojego nowego miejsca

Może to jest prosta odpowiedź, ale należy poprzechodzić wiele rozmów kwalifikacyjnych, żeby dostać tę wymarzoną pracę. W porządku, ale kiedy na nie chodzić? Należy codziennie prosić o urlop, żeby iść na rozmowę o pracę? Nie po to nazbierałaś dodatkowych dni wolnych, żeby wykorzystać je na rozmowę o pracę. Zatem, jak podejść do tematu? Jeśli masz możliwość wyjścia z pracy, korzystaj z niego.

Jeśli nie masz, to staraj się umawiać na rozmowy po godzinach pracy. Oczywiście często usłyszysz odpowiedź, że rekruterzy nie pracują już o tych godzinach. Co wtedy? Osobiście sugeruję, żeby zebrać kilka rozmów o pracę w jednym dniu i mimo wszystko skorzystać z urlopu. Na jedną rozmowę, się nie opłaca brać dnia wolnego, ale na trzy i więcej?

Znalazłeś już swoje nowe miejsce pracy, co teraz?

Składasz wypowiedzenie u swojego przełożonego i przechodzisz na okres wypowiedzenia. Jego długość zależy od twojego okresu pracy. Tutaj należy pamiętać, jak wylicza się ten okres. Jeśli wypowiedzenie składasz, kiedy jesteś na okresie próbnym, to trwa on dwa tygodnie, od najbliższej soboty.
Miesięczny okres wypowiedzenia dotyczy pracowników, którzy pracowali w firmie przez co najmniej sześć miesięcy na umowę o pracę, a trzymiesięczny okres wypowiedzenia dla tych, którzy pracowali powyżej trzech lat.

Okres ten uwzględnia tylko pełne miesiące. Przykładowo, jeśli pracujesz dwa lata w firmie i wypowiedzenie złożyłeś 20 stycznia, to twój okres wypowiedzenia rozpoczyna się od 1 lutego i trwa do ostatniego dnia miesiąca.Już się nie możesz doczekać nowej pracy. Jednakże zaznaczamy, że jest jeszcze jedna sprawa, o której warto pamiętać, a mianowicie odbiór świadectwa pracy.

Co zawiera świadectwo pracy kto i kiedy je wydaje?

Świadectwo pracy wydaje twój obecny pracodawca, u którego jesteś aktualnie zatrudniony i dostajesz go najpóźniej w ostatnim dniu trwania okresu zatrudnienia.
Zawiera informacje o twoim okresie zatrudnienia, rodzaju wykonywanej pracy i jego etacie, zajmowanych stanowiskach, trybie rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę oraz inne informacje dotyczące wykorzystania dni urlopowych.

Wydanie świadectwa pracy jest obowiązkiem pracodawcy, ale często się zdarza, że w ferworze obowiązków zapomina o swojej powinności. Dlatego warto przypominać się w tej sprawie, bo jeśli się tego nie zrobi, to nie będziesz miał wypłaconego zaległego urlopu, jeśli ci pozostał. Poza tym, twój nowy pracodawca nie będzie w stanie wyliczyć, ile dni urlopowych przysługuje ci za staż pracy oraz ustalić czas ubezpieczenia w ZUS.

Zwolniłeś się z pracy, ale nie udało ci się w okresie wypowiedzenia znaleźć nowej pracy. Co wtedy? Trafiasz na bezrobocie, ale nie jesteś bez grosza przy duszy. Na podstawie świadectwa pracy możesz ubiegać się o zasiłek dla bezrobotnych i wykorzystać ten czas, by efektywnie znaleźć nowe miejsce pracy.

Istnieją również sytuację, w której pracodawca nie wydaje ci świadectwa pracy. Jego obowiązkiem jest wydanie dokumentu i dostarczenia go tobie, jednakże z różnych powodów może ci go nie wystawić od razu.
Co wtedy się dzieje? Pracodawca jest zmuszony do dostarczenia świadectwa pracy nie później niż 7 dni od momentu ustania okresu zatrudnienia. Aczkolwiek jeśli przez brak dokumentu masz trudności z rozpoczęciem pracy u nowego pracodawcy i ten okres trwa przez sześć tygodni, wtedy pracodawca zmuszony jest do wypłacenia odszkodowania.

Gdy dostajesz świadectwo pracy już nic cię nie łączy z poprzednim pracodawcą i śmiało możesz rozpocząć pracę w nowym miejscu. Jaka była wasza przygoda ze zmianą pracy, czy spotykaliście jakieś trudności związane z wypowiedzeniem umowy i rozpoczęciem pracy w nowym miejscu? I przede wszystkim, czy zmiana waszej pracy wyszła wam na dobre? Zachęcamy do dyskusji i dzielenia się doświadczeniem w tej dziedzinie.

Sejm pod koniec lipca miał zająć się projektem ustawy, która ma dotyczyć uzależnienia prawa do emerytury od lat pracy pracownika, a nie zaś od jego wieku. Posłowie z takich partii jak PSL. Lewicy i PiS sądzą że, jest to ciekawy pomysł nad którym warto się zastanowić i popracować. Natomiast partia PO jest prawdopodobnie za jego odrzuceniem.

Zatem co z emeryturami po 35 latach pracy?

Eksperci z Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych, stworzyli projekt nowelizacji ustawy o tak zwanym Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, pod którym podpisał się około 270 tysięcy obywateli naszego kraju. Ten projekt wprowadzał możliwość odejścia na emeryturę po przepracowaniu 40 lat przez mężczyznę i 35 przez kobietę, bez względu na ich wiek.

Jedna z posłanek PO, Magdalena Kochan stwierdziła, że te propozycje które są zawarte w projekcie poselskim nie są dobrym wyborem lecz złym i ma zamiar głosować za ich odrzuceniem. Stwierdziła ona że, ważne jest to jak długo będzie zbierać się doświadczenie zawodowe, a nie jak długo pracujemy oraz zbieramy emeryturę. Przypomniała ona również, że mężczyźni żyją w Polsce około 78 lat, natomiast kobiety zazwyczaj 83 lata.

Kochan wyjaśniła również że, jeśli wystarczyłoby przepracowanie 40 lub 35 lat, mężczyźni mogliby kończyć pracę zawodową w wieku około 58 lat, a kobiety nawet w wieku 53 lat. Następnie te emerytury były by pobierane przez około 20 lub 30 lat, przez co nie starczyłoby na tak długi czas kwot, które zostały zebrane podczas pracy zawodowej.

Zdaniem Mieczysława Kasprzaka z PSL, każda polemika dotycząca zmian w naszym systemie ubezpieczeń społecznych oraz dyskusje o wieku emerytalnym są niezbędne. Ten poseł podkreślił również, że fakultatywność dotycząca odchodzenia na emeryturę, przewidziana w projekcie, gdy uzyska się odpowiedni wiek lub ilość przepracowanych lat jest niezwykle ważną kwestią zwłaszcza gdy prowadzi się dyskusję na temat podwyższenia wieku emerytalnego.

Natomiast Elżbieta Rafalska z PiS stwierdziła, że należy dać ludziom możliwość wyboru, a ten projekt jest dobrym rozwiązaniem. Posłanka stwierdziła, że jeśli ktoś posiada zabezpieczenie finansowe lub gdy nie posiada odpowiedniego zdrowia by móc pracować, powinien posiadać możliwość zakończenia pracy zawodowej, gdy przepracuje on odpowiednią ilość lat.
Niestety ten projekt ma pewną niedoskonałość ponieważ możliwe, że pewna część osób postanowi odejść na emeryturę zbyt wcześnie, bez odpowiedniego zabezpieczenia finansowego i stanie się pensjonariuszami opieki. Dlatego należy poważnie się zastanowić nad projektem OPZZ.

Jedna z posłanek lewicy Anna Bańkowska stwierdziła że, jej partia zapewne poprze projekt przygotowany przez Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych, ponieważ przepracowanie 40 lat przez mężczyznę i 35 lat przez kobietę jest wystarczająco długim czasem, by mogli oni uzyskać przyzwoitą emeryturę. A dzięki możliwości wyboru będą mogli oni skorzystać z wcześniejszego przejścia na emeryturę jeśli nie mają zdrowia lub też gdy nie będą mogli znaleźć pracy, a posiadają wymagany wiek oraz to od nich będzie zależało jak długo chcą pracować i w zależności od tego będą dostawać wyższe lub niższe świadczenie emerytalne.

Ten projekt obywatelskiej ustawy przewiduje że, wiek danej osoby która chce zakończyć pracę zawodową nie jest decydującym czynnikiem. Pozostawił on również wcześniejsze rozwiązania, zgodnie z którymi mężczyzna może przejść na emeryturę jeśli posiada minimum 25 lat pracy i ukończył 65 rok życia, natomiast kobiety po ukończeniu 60 roku życia i gdy posiada minimum 20 lat pracy. A pracownik posiadałby wybór, z jakiego rozwiązania chciałby skorzystać.

Wiesława Taranowska która jest wiceprzewodniczącą Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych podkreśliła, że z danych ZUS widać, iż na chwilę obecną kobiety w Polsce przechodzą na emeryturę po około 34 latach pracy, natomiast mężczyźni po przepracowaniu 39 lat. Natomiast w projekcie, była mowa o 40 i 35 latach pracy, co powoduje przedłużenie aktywności zawodowej, zatem system ubezpieczeń społecznych zyskałby korzyści.

Jak wiadomo zgodnie z zasadami kapitałowego systemu emerytalnego z 1999 roku, pracownicy którzy należą do otwartego funduszu emerytalnego odprowadzają 7,3% swojej pensji do OFE, zaś 12,2% do ZUS. Do OFE należą wszyscy którzy urodzili się po 1968 roku, a ci którzy urodzili się w latach 1948-1968 mają możliwość wyboru.
Odprowadzane pieniądze są gromadzone na indywidualnym koncie ubezpieczeniowym ZUS i OFE danej osoby. A gdy mężczyzna osiągnie 65 rok życia, natomiast kobieta 60 rok życia, dostają oni emeryturę, która składa się z dwóch części.