Badania okresowe. Czynność, którą każdy zatrudniony musi przechodzić co jakiś czas. Zazwyczaj jest to okres dwu lub trzyletni. Nie wspominając o badaniach wstępnych ubiegającego się o zatrudnienie lub kontrolnych, po chorobowym powyżej trzydziestu dni. Wiadomym jest fakt, że badania takie stanowią obowiązek ustawowy Kodeksu Pracy i każdy jest zmuszony zastosować się do niego.

Obowiązek wysyłania na badania spoczywa na pracodawcy, który pokrywa wszelkie koszty. Zapewne większość zatrudnionych, pomimo opłacania kosztów przez właścicieli firmy, zadaje sobie pytanie: lekarz medycyny pracy ile kosztuje? Odpowiedzi z pewnością będą różne, w zależności od umów podpisanych przez firmy i ośrodki medycyny pracy. Czasy w zakresie metod działania medycyny pracy zmieniają się nieustannie.

Również rodzaje przeprowadzanych badań. Podanie ich na skierowaniu wymaga zazwyczaj nie lada wiedzy, czasu i wysiłku. Czynniki szkodliwe i uciążliwe, jak hałas, pyły, praca przy komputerze, czynniki chemiczne, promieniowanie, kierowanie wózkiem, podnoszenie ciężarów, monotonia pracy, to zaledwie kilka spośród wielu, które należy koniecznie zaznaczyć.

Warto zauważyć, że podczas podawania wyników pomiarów, muszą być one w okresie ważności. Biorąc pod uwagę fakt, że większość zatrudnionych wykonuje pracę w gałęziach produkcyjnych, ważność takich czynników uciążliwych czy szkodliwych stanowi bardzo istotny element. Procesy produkcyjne wykazują tendencję do szybkich zmian. Jest to spowodowane przede wszystkim rozwojem nowoczesnej technologii, udoskonalaniem i zmianą parku maszynowego oraz urządzeń produkcyjnych.

Skutkiem takich zmian następują również zmiany w poziomie czynników mających negatywny wpływ na pracę pracowników. Ergonomia nieustannie dąży do zapewnienia jak najbardziej optymalnych i najmniej uciążliwych warunków pracy. Zdrowie i życie ludzkie jest przecież najważniejsze. Pomimo rozwoju techniki i nauki, nie jest możliwe wyeliminowanie wszystkich z nich. W miarę postępu myśli technicznej można jednak stwarzać możliwości udoskonalające warunki przebywania i wykonywania czynności pracy.

Przepisy bhp, służące zabezpieczeniu i chroniące zatrudnionych są dobrym sposobem na troskę o zdrowie i życie. Muszą i one wciąż być udoskonalane i uwspółcześniane zgodnie z duchem i kierunkiem postępu technologicznego. Pomimo pozytywnego oddziaływania i uchronienia przez potencjalnymi zagrożeniami, w dalszym ciągu środowisko pracy nie jest uwolnione od wypadków przy pracy.

Poszukiwanie coraz lepszych i mądrzejszych rozwiązań przynoszących bezpieczeństwo, daje coraz lepsze i pozytywniejsze rezultaty. Jednak statystyki wypadkowe nie dają powodu do pełnego optymizmu. Wydaje się, iż wiedza i działania samych wyłącznie inspektorów bezpieczeństwa i higieny pracy, tych wewnątrzzakładowych jak i z zewnątrz, nie przyniosą w pełni oczekiwanych pozytywnych rezultatów.

Jednym z najbardziej istotnych elementów owego problemu jest z całą pewnością wiedza i świadomość załogi. Należałoby zatem szczególną uwagę ukierunkować w stronę nauki i uświadamiania pracowników o wszelkich zagrożeniach dla zdrowia i życia, które mogą potencjalnie zaistnieć w środowisku i na poszczególnych stanowiskach pracy. Element tak istotny potrafi z całą pewnością utkwić w pamięci zainteresowanych i stanowić czynnik zabezpieczający w razie jakiegoś zagrożenia.

Świadomość czynnika ludzkiego koniecznie musi być podparta zapoznaniem się z profesjonalną instrukcją bezpieczeństwa i higieny pracy na każdym stanowisku. Biorąc na przykład, iż dotyczą one zakładu maszynowego, który dysponuje obrabiarkami do obróbki skrawaniem, takimi jak: frezarki, tokarki, dłutownice, wytaczarki czy szlifierki, dla każdego stanowiska należy stworzyć oddzielną instrukcję, gdyż każda z maszyn wykonuje inny sposób operacji, a zatem może stwarzać inny rodzaj zagrożenia dla bezpieczeństwa.

W zasadzie główne punkty instrukcji są identyczne dla każdej z nich. Dla niewtajemniczonych można wymienić kilka z nich, jak: „należy przychodzić do pracy w stanie trzeźwym i wypoczętym; przystąpić do pracy w kompletnej odzieży ochronnej i butach przemysłowych; przed przystąpieniem do pracy i uruchomieniem maszyny sprawdzić jej stan techniczny; wszelkie zauważone usterki natychmiast zgłosić swojemu przełożonemu.

To oczywiście norma w większości przemysłowych typów instrukcji. Nieodłącznym elementem i również jednym z najważniejszych, zabezpieczającym przed groźnymi skutkami jest dziedzina ochrony przeciwpożarowej. Instrukcje te, to już inny wątek.

Weekend to czas wolny, który większość osób przeznacza na solidny wypoczynek, rozrywkę czy spotkania ze znajomymi. Niektórym pracownikom nie jest dane jednak to robić. Muszą oni pracować także w niedzielę, tracąc w ten sposób jeden wolny dzień i mając znacznie krótszy weekend.

Decydując się na wykonywanie zadań zawodowych podczas weekendu, warto znać swoje prawa i patrzeć na to, czy pracodawca dobrze się z nich wywiązuje. Osoby pracujące podczas niedzieli zwykle zastanawiają się nad tym ile wolnego za pracę w niedzielę im przysługuje i ile pieniędzy powinni otrzymywać za te dodatkowe godziny. Jak zatem to wszystko wygląda w polskim prawie?

Teoretycznie wszystkie niedziele, podobnie jak święta, powinny być dniami, w których się nie pracuje. Tak to wygląda w przypadku większości branż zawodowych, choć istnieją wyjątki od tej reguły. Niektóre osoby, zajmujące się konkretnymi zadaniami, muszą pracować nieraz w każdą niedzielę. Dzieje się tak m.in. w służbach ratowniczych. Ratownicy niemalże bezustannie muszą być gotowi na wezwanie, by w razie czego przyjechać na miejsce wypadku i pomóc rannym osobom.

Chronią i zabezpieczają oni ludzkie życie, dlatego robią to także w niedzielę. Praca weekendowa jest także często praktykowana w przypadku zatrudniania osób na zmiany. Otrzymują one kilka wolnych dni w tygodniu, dlatego czasem muszą przychodzić do swoich firm w soboty czy niedziele.
Inne branże, dopuszczające do takich sytuacji, związane są m.in. z transportem i komunikacją, rolnictwem, hodowlą oraz handlem czy gastronomią. Praca w niedzielę póki co jest w Polsce legalna i tak naprawdę nigdy nie dojdzie do momentu, w którym nikt nie będzie musiał pracować podczas weekendów.

A jak to wygląda z handlem?

Do tej pory osoby pracujące w handlu często wykonywały swoje zadania przez siedem dni w tygodniu. Oczywiście zawsze przysługiwały im dni wolne, ale niekoniecznie musiały być to sobota i niedziela. Zmiany, do których doszło ostatnio w polskim prawie, ograniczyły dość mocno handel podczas weekendów. Od momentu wejścia w życie nowych ustaw tylko pierwsza i ostatnia niedziela w miesiącu są przeznaczone na handel.

Podczas pozostałych niedziel nie można go wykonywać, a jeśli jakiś pracodawca wciąż to robi, grożą mu poważne kary finansowe. Oczywiście ta zasada jest dość elastyczna i można ją częściowo złamać. Jeśli właściciel sklepu sam stanie podczas niedzieli za ladą, będzie mógł dalej sprzedawać swoje produkty czy świadczyć konkretne usługi. Nie może jednak nakłaniać do tego swoich pracowników, nawet jeśli wyrażają oni chęć do działania podczas wszystkich weekendów.

Większość osób jest zadowolona z tej zmiany, choć studentom i uczniom nie jest ona do końca na rękę. Bardzo często podczas weekendów zarabiają oni na swoje utrzymanie czy dodatkowe przyjemności, a teraz po prostu nie mogą już tego robić.

Jakie wynagrodzenie przysługuje pracownikom pracującym w niedziele?

Jest ono znacznie wyższe od standardowego wynagrodzenia. Od razu warto też wspomnieć o tym, ile wolnego za pracę w niedzielę powinien otrzymać jej wykonawca. Otóż skoro pracodawca zabiera mu jeden wolny dzień w tygodniu, powinien go zastąpić innym dniem (poniedziałkiem, środą czy np. piątkiem). Taki odpoczynek powinien nastąpić w ciągu maksymalnie sześciu dni kalendarzowych, które albo poprzedzają dzień pracy w niedziele, albo występują tuż po nim.

Oczywiście w przypadku pewnych sytuacji nie da się spełnić tego warunku. Jeśli pracodawca nie jest w stanie zaproponować pracownikowi dnia wolnego w odpowiednim terminie, musi to zrobić przynajmniej do końca całego okresu rozliczeniowego – będzie z tego bowiem sprawdzany, a pracownik może się o to upomnieć. Gdyby natomiast nie udało mu się wywiązać z tego obowiązku, byłby zmuszony do wypłacenia pracownikowi sporej kary finansowej.

Czy opłaca się pracować w niedziele?

Na to pytanie każdy powinien sam sobie odpowiedzieć. Niektórym osobom praca w niedziele rzeczywiście może odpowiadać. Studenci i uczniowie, którzy podczas normalnych roboczych dni tygodnia muszą zajmować się nauką i uczęszczaniem do swoich szkół, zwykle nie mają już czasu na to, aby po lekcjach stanąć za ladą i w ten sposób zarobić na swoje utrzymanie czy kształcenie.

Dla nich możliwość pracy w weekendy jest prawdziwym zbawieniem. Wykonują oni standardowe czynności podczas sobót i niedziel, dzięki temu zwiększając poziom swojego budżetu. Praca podczas weekendów osobie dorosłej raczej nie będzie się jednak podobać. Jest to strata tych wolnych dni, które każdy powinien przeznaczać na czysty wypoczynek.

Chodząc na siłownię spotykamy się z wieloma mitami. Niektóre z nich są prawdziwe, a inne nie. Ludzie starają się przestrzegać zasad, które niekoniecznie są poprawne i mają uzasadnienie. Pierwszym z nich jest to, że w przysiadach nie wolno wychylać kolan poza linię palców u stóp. Nie jest to prawda. Wszystko zależy od budowy indywidualnej. Niektórzy po prostu nie są w stanie zrobić przysiadu nie wychodzą kolanami poza linię palców. Wynika to z proporcji pomiędzy kośćmi w nogach.

O ile kolana idą na zewnątrz, a nie do środka, nie ma się przejmować tym, że kolana wystają. Tak samo warto schodzić w przysiadzie do samego dołu. Wówczas nacisk na kolana jest mniejszy niż w przysiadzie niepełnym. Drugi mit dotyczy tego, że trzeba wykonywać cardio, aby schudnąć. Nie jest to prawda. To czy schudniemy zależy w głównej mierze od bilansu kalorycznego. Jeśli będzie dodatni, zaczniemy tyć, a jeśli ujemny, to chudnąć.

Niezależnie od tego jaki rodzaj treningu będziemy wykonywać. Trening siłowy ma w tym wypadku przewagę, ponieważ wykonując go pracują różne mięśnie i oprócz spalać kalorii ujędrniamy także nasze ciało. Kolejna plotka: nie zbudujesz pośladków bez dodatniego bilansu kalorycznego. Tutaj jest trochę prawdy. Aby zbudować jakikolwiek mięsień potrzebna jest nadwyżka kaloryczna. Nie trzeba jednak przeprowadzać typowej masy. Można wykonać rotację i w dni treningowe zjadać więcej kalorii, a w nietreningowe mniej. Dzięki temu mięśnie będą się rozbudowywać, a nie zalejemy się tłuszczem. Kolejny mit dotyczy tego, że siłownia zrobi z kobiet mężczyzn. J

est to jeden z najczęściej pojawiających się mitów. Równie często ludzie sprzeczają się o to, ile przerw w pracy 12 godzinnej powinien mieć pracownik. I w jednym i w drugim wypadku każda strona będzie podtrzymywać swoją rację i prawdopodobnie nie da się przekonać. Jednak warto wiedzieć, że nie jest to prawda. Są ćwiczenia, które są przeznaczone typowo dla mężczyzn, ale kobiety i mężczyźni różnią się hormonami i budową. Również mężczyźni skupiają się na innych aspektach treningu.

Po kilku latach wykonywania na przykład ćwiczeń na klatkę piersiową po kilka razy w tygodniu, klatka może przestać wyglądać tak kobieco. Jednak wszystkie ćwiczenia traktowane z rozwagą pozwolą ładnie zbudować sylwetkę. Nigdy nie będziemy wyglądać tak jak kulturystki, bo one w większości przyjmują sterydy. Z normalną dietą i treningiem nie jesteśmy w stanie osiągnąć takich efektów nigdy. Jednym z faktów dotyczących treningu jest to, że nie wolno ćwiczyć codziennie. Organizm potrzebuje czasu na regenerację. Jedynie osoby przyjmujące sterydy są w stanie, bo regenerują się szybciej. Normalna osoba jednak powinna robić przerwy, aby odpocząć.

Dzięki temu będzie można progresować, co w treningu siłowym jest bardzo istotne. Sylwetka będzie się także rozwijać na plus. To, że nie można trenować siłowo jako nastolatek. W tym wypadku warto poczekać z mocnym treningiem siłowym tak do siedemnastego roku życia. Wcześniej organizm jeszcze rośnie i nie jest dobrze rozwinięty. Ćwiczenia z dużym obciążeniem mogą wpłynąć negatywnie na rozwój stawów, nawet przy prawidłowej technice. Organizm nie jest do tego przyzwyczajony. Zbyt duże ciśnienie może powodować późniejsze problemy ze zdrowiem.

Oczywiście można ćwiczyć wcześniej, ale wtedy najlepiej robić to z obciążeniem własnego ciała. Dzięki temu sylwetka ładnie się ukształtuje. Warto też na początku swojej przygody skorzystać z pomocy trenera personalnego. Bardzo istotna jest technika, żeby rozwijające się kości i stawy nie były niepotrzebnie dodatkowo obciążane. Trening bez obciążenia nie da efektów na dłuższą metę. Każdy mięsień potrzebuje rozwoju i nowych bodźców. Dlatego obciążenie należy dodawać. Jeśli chodzi o trening na czczo nie ma on większego uzasadnienia naukowego.

Różnica jest zbyt mała, aby było widać jakieś większe efekty, więc nie warto się przemęczać. Jeśli chodzi o talię, krąży mit, że należy wykonywać ćwiczenia na mięśnie skośne brzucha, aby wyszczuplić talię. Nie da się zredukować tkanki tłuszczowej miejscowo. Ćwiczenia sprawią, że mięśnie się wzmocnią, a jeśli jesteś na masie to dodatkowo zaczną się powiększać, a talia jeszcze się zwiększy.

Jedynym rozwiązaniem na optyczne wyszczuplenie talii jest rozbudowanie pleców i pośladków. Wtedy talia będzie wydawała się szczupła i osiągniemy efekt sylwetki klepsydry. Jak widać trening obrósł w bardzo dużo mitów. Warto sięgnąć po argumenty zanim zaczniemy stosować się do takich zasad. Można sobie nimi często bardzo mocno zaszkodzić.